“Bayrak Şairi” Arif Nihat Asya, 51 yıl önce hayata gözlerini yumdu
Bayrak, Fetih Marşı, Kalk Yiğidim, Dua ve Naat gibi önemli eserleriyle Türk edebiyatına katkı sağlayan, vatan sevgisini, hissiyatını ve düşüncelerini şiirleriyle abideleştiren; Türk edebiyatının "Bayrak Şairi" Arif Nihat Asya, bundan tam 51 yıl önce hayata gözlerini yumdu.
ARİF NİHAT ASYA KİMDİR?
Asıl ismi Mehmed Arif olan Arif Nihat Asya, 7 Şubat 1904 tarihinde Çatalca’nın İnceğiz köyünde dünyaya geldi. Annesi ise Tırnovalı Zehra Hanım, babası ise Tokatlı Ziver Efendi idi. Babasını henüz birkaç günlükken kaybedip annesinin başka biriyle evlenmesi üzerine çocukluğu akrabalarının yanında geçen Arif Nihat, 1912’de Balkan Harbi’nin sonunda İstanbul’a gelerek eğitim hayatına başladı. Bolu ve Kastamonu Sultanisinde lise eğitimini alan ve Kastamonu’daki eğitimi Millî Mücadele yıllarına denk gelen Asya, İstanbul Dârülmuallimîn-i Âliyesinde, İstanbul Postahanesinde ve Anadolu Ajansında çalıştı.
1928’de okulun edebiyat bölümünü bitirerek öğretmen olan Arif Nihat, Adana’ya tayin edildi. Burada Adana Lisesi ile kız ve erkek öğretmen okullarında on dört yıl edebiyat öğretmenliği ve idarecilik yaptıktan sonra, 1950 ve 1954 yılları arasında Adana milletvekili oldu, 1954 yılında ise tekrar öğretmenliğe döndü. 1959 ve 1961 yıllarında Kıbrıs’ta çalışan, 1962’de de emekli olan Asya, 5 Ocak 1975’ tarihinde Ankara’da hayatını kaybetti.
“BAYRAK” ŞİİRİNİN HİKÂYESİ NEYDİ?
Asya, meşhur “Bayrak” şiirini 5 Ocak 1940 tarihinde, Adana Erkek Lisesinde bir edebiyat öğretmeniyken Adana’nın Fransız işgalinden kurtuluşunun 18. yıldönümü için yazmıştı. Şiirin Asya tarafından yazılma hikâyesini kaleme alan şair Yavuz Bülent Bakiler ise “Arif Nihat Asya İhtişamı” kitabında, Asya’ya ait şu ifadelere yer vermişti:
"Hatay Türkiye'ye bağlandığı için 1940 yılının 5 Ocak kutlamalarının daha bir güzel, daha heyecanlı olması isteniyordu. O bakımdan Adana Maarif Müdürlüğünden bizim okula bir yazı geldi. Yazıda mealen deniyordu ki: ‘5 Ocak kutlamasında...O güne uygun şiirin liseniz öğrencilerinden biri tarafından okunması...’ Lise müdürü bu konuda beni vazifelendirdi. Ben de öğrencilerim arasından üç dört kişi seçtim.
‘Gidin kütüphanelerde araştırın, güzel bir şiir bulun. Pek duyulmamış bir şiir olsun. Meşhurların da kitaplarını karıştırın, adı pek duyulmamış şairlerin de’. Çocuklar gittiler. Birkaç gün sonra geldiler. ‘Efendim bulamadık,’ dediler. ‘Bulamadık olur mu,’ diye öfkelendim. ‘Gözünüzü dört açarak bir daha araştırın,’ dedim.
Çocuklar çıkıp gittiler. Üç dört gün sonra elleri yine boş geldiler. E peki ne olacak? Kendi kendime dedim ki ‘Arif bu şiiri sen yazacaksın!’ Bir gün sonra da 5 Ocak. Adana'da Ocak mahallesinde oturuyorum. O zamanlar, bugünkü evlerde, günün her saatinde elektrik yok. Geceleri petrol lambası yakıyoruz. El ayak ortalıktan çekilince petrol lambasının yorgun ışığı altında, bayrağımıza sığınarak kalemi elime aldım. Şafak sökerken ‘Bayrak’ şiiri hazırdı. O gece, şiiri nasıl yazdımsa öylece kaldı. Üzerinde ikinci bir defa oynamadım."
