İnal Şerip: Putin için savaş, Ukrayna’dan ziyade bir “iç yönetim” aracına dönüştü

Çeçen İçkerya Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı İnal Şerip, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in Ukrayna’daki savaşı sürdürme ısrarının ideolojik veya askeri gerekçelerin ötesinde, Rusya içindeki iktidarını koruma stratejisine dayandığını ileri sürdü. Şerip, savaşın artık Rusya’nın insan gücünü, hapishanelerini ve yeni elit tabakasını yönetmek için kullanılan devasa bir "iç yönetim mekanizması" haline geldiğini belirtti.

Kıyiv Post’ta 18 Ocak 2026 tarihinde yayımlanan Çeçen İçkerya Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı İnal Şerip’in köşe yazısına göre, Kremlin için savaş sonrası Rusya otomatik olarak "barış" anlamına gelmiyor. Aksine, aşırı şiddete alışmış, bir kısmı hapishanelerden doğrudan cepheye gönderilmiş ve sivil ekonomide statü bulamayacak yüz binlerce silahlı erkeğin topluma geri dönmesi, rejimin baskı tekelini sarsabilir.

Putin’in Eylül 2025’de açıkladığı verilere göre çatışma bölgesinde 700 binden fazla aktif personel olduğunu hatırlatan Şerip, 2022'den bu yana ordu sisteminden geçen toplam sayının 1 milyonu aştığını vurgulayarak Rusya’nın bu devasa kitlenin sosyal, ekonomik ve psikolojik dönüşünü yönetme kapasitesinin olmadığını savundu.

“ŞİDDET AF VE PARA YOLUYLA ÖDÜLLENDİRİLDİ”

Şerip’in dikkat çektiği diğer önemli nokta, Rusya’nın hapishane nüfusundaki keskin düşüş oldu. Kremlin rejiminin yaklaşık 150 bin mahkûmu cepheye gönderdiğini, şiddetin "af ve para" yoluyla ödüllendirildiği bir sistem kurduğunu belirten Şerip, bu durumun Rusya içindeki suç oranlarını halihazırda artırdığını ifade ederek, “Araştırmacı medya kuruluşu Verstka’nın Aralık 2025 tarihli raporu çarpıcı bir tabloyu gözler önüne serdi: Geniş çaplı işgal girişiminin başından bu yana cepheden dönen askerlerin Rusya içinde binden fazla kişinin ölümüne veya sakatlanmasına neden oldu. Yerel mahkeme kayıtları ve bölge haberlerinde parça parça yer alan vakaları derleyen bu çalışma, sorunun boyutunu ilk kez verilerle somutlaştırmayı hedefliyor. Söz konusu tahminler tartışmaya açık olsa da genel eğilim değişmiyor; savaş sonrası şiddet dalgası, savaş henüz sona ermeden ülkenin acı bir gerçeği haline gelmiş durumda.” ifadelerini kullandı.

“UKRAYNA SENDROMU” AFGANİSTAN’I GERİDE BIRAKACAK

"Sovyetler Birliği’nin 10 yıl süren Afganistan işgalinde toplam 620 bin personel görev yapmış ve bu süreç "Afgan Sendromu" denilen derin bir sosyal travmaya yol açmıştı." değerlendirmesinde bulunan Şerip, Ukrayna Savaşı'nın hem ölçek hem de yoğunluk bakımından Afganistan’ı çoktan geride bıraktığını; çok daha kısa sürede, çok daha fazla suç kaydı olan kişinin topluma salındığını vurguladı.

YENİ BİR “ELİT” İNŞAASI

Putin’in teknokratlar veya geleneksel kolluk kuvvetleri bürokrasisi yerine cepheden dönen askerleri "gerçek ulusal elit" olarak konumlandırmaya çalıştığını belirten Şerip, "Kahramanlar Zamanı" gibi programlarla savaş suçlularının sivil yönetici kadrolarına dahil edildiğini ifade etti. Şerip’e göre bu stratejinin amacı, gazilerin öfkesini dindirmek ve onları rejime sadık bir "imtiyazlı sınıf" haline getirmek.

KREMLİN’İN AMACI: DÖNÜŞ ANINI GECİKTİRMEK VE ZAMAN KAZANMAK

Şerip'in köşe yazısında son olarak şu çarpıcı tespitler yer aldı:

Putin’in savaşı artık sadece Ukrayna ile sınırlı değil; bu süreç insan gücü, cezaevleri, sadakat ve yeni elitlerin inşası üzerinden Rusya’nın bizzat kendisini yönetme sistemine dönüşmüş durumda.

Savaşın gerçek anlamda sona ermesi, şiddeti bir meslek, kimlik ya da yükselme basamağı haline getiren devasa bir kitlenin topluma karışması riskini barındırıyor. Devletin vaat ettiği statülerin kitlesel ölçekte karşılık bulamaması ise; suç oranlarında artış, zorbalık ekonomisi ve siyasi istikrarsızlık için ‘klasik bir reçete’ sunuyor.

Bu tablo karşısında Kremlin’in motivasyonu gayet açık: Cepheden dönüş anını mümkün olduğunca geciktirmek ve kazanılan zamanı, savaştan çıkan kontrollü bir ‘yeni elit’ sınıfı inşa etmek için kullanmak. Zira bunun alternatifi, devletin bizzat körüklediği şiddet sarmalı üzerindeki kontrolünü tamamen yitirdiği bir toplum yapısı.